Vul je een tank met een waterslang of vulpomp zonder debietmeter, dan kan je tank tijdens het vullen overlopen. Als het product schuimt, kan dit schuim via de opening ontsnappen.

Als er vloeistof of schuim uit de tank ontsnapt, zijn er twee risico’s:

1. Belandt het rechtstreeks op een verhard terrein, dan komt het via regen- of spoelwater vroeg of laat in een gracht of riool terecht.
2. Blijft een deel eerst achter op de tank zelf, kan het later alsnog op een verhard terrein belanden en afspoelen naar een gracht of riool.

Op het te behandelen veld zorgt het gemorst of overgelopen product niet voor puntvervuiling als het buiten de teeltvrije zone gebeurt. Het product wordt ter plekke afgebroken door bodembacteriën, en bereikt dus geen gracht of riool.

Bij het openen of sluiten van bussen en bij het verwijderen van aluminium zegels kunnen er druppels wegspatten. Op verhard terrein stromen die uiteindelijk weg in een gracht of riool.

Ligt een akker naast een gracht, dan is een teeltvrije zone van minstens één meter verplicht. Afhankelijk van het gebiedstype, de teelt en het gebruikte product kan een bredere bufferzone gelden. Zonder die zone belandt een deel van je sproeioplossing of slakkenkorrels rechtstreeks in de gracht. Vooral slakkenkorrels op basis van metaldehyde zijn problematisch in onttrekkingsgebieden van drinkwater. Enkele korrels verontreinigen al een grote hoeveelheid oppervlaktewater, en de stoffen zijn moeilijk uit water te verwijderen. Ze hebben daarom een grote invloed op de drinkwaterproductie.

Tijdens het sproeien komt er onvermijdelijk product terecht op de buitenkant van het toestel, onder andere door drift. Dat kan oplopen tot 30 gram actieve stof, voldoende om tot 300.000 m³ water te verontreinigen. In de tank blijft na het sproeien ook wat product achter, ook al werd de hoeveelheid product nauwkeurig berekend. Het spoelen van het toestel gebeurt op het net behandelde veld. Zo blijven alle resten op de akker, waar bodembacteriën ze afbreken. Spoelen op verhard terrein is niet toegelaten: het reinigingswater komt dan sowieso in de waterloop terecht. Is spoelen op het veld niet mogelijk, dan is de enige andere optie een vul- en spoelplaats met opvang van restvloeistof.

Op het aluminium zegel van bussen en in lege bussen kunnen er altijd druppels achterblijven. Komt een zegel of bus op de grond terecht, dan kunnen die druppels via regen- of spoelwater in een gracht of riool belanden. Omdat het product onverdund is, kan deze kleine hoeveelheid grote schade veroorzaken.

Een vul- en spoelplaats is een lekdichte plaats die alle spoel- en reinigingswater en vermorsingen afvoert naar een opslagtank.
Gebruik de vul- en spoelplaats bij het vullen van de spuiten, het spoelen van de spuittank en het toestel en het uitlekken van lege bussen.
De inrichting moet aan enkele vereisten voldoen. Ze ligt best dicht bij het fytolokaal en is voorzien van proper water. Verder hoort er een wastafel te zijn die aangesloten is op de opvangtank, en een aansluiting voor een hogedrukreiniger.
Heb je geen vul- en spoelplaats, gebruik dan een mobiele spoelmat met vloeistoftank (IBC-container) op eigen terrein. Om te vullen kun je gebruikmaken van een openbaar watercaptatiepunt als er een in de buurt is.

Vullen, spoelen of reinigen kan op de akker die je behandelt. Hier breken bodembacteriën alle gemorste of afgespoelde middelen traag maar zeker af.

Let wel op!

• Respecteer ook hier de teeltvrije zone tussen akker en waterloop, evenals de beschermingszone en/of productspecifieke bufferzone.
• Vul en spoel niet op erosiegevoelige velden.
• Gebruik niet steeds dezelfde akker, om bodembelasting te beperken.

Een biologisch zuiveringssysteem werkt met bodembacteriën die gewasbeschermingsmiddelen op natuurlijke wijze afbreken. Die bacteriën leven in een substraat van stro, compost en aarde, waarop elke dag restwater wordt gebracht. Terwijl de bacteriën de middelen afbreken, verdampt het water. Een ideale plek voor zo’n systeem is daarom een plaats met veel wind en zon.

Het substraat bestaat uit organisch materiaal, en verteert na verloop van tijd. Om de twee jaar dien je vers substraat te mengen met het oude. De ideale verhouding bestaat uit 10% aarde, 40% compost en 50% stro. In principe kan het bestaande substraat steeds als basis blijven dienen.

Wil je het toch volledig verversen, dan kun je het oude substraat op een eigen akker uitrijden onder drie voorwaarden:

1. Maximaal 10 m³ substraat per hectare en oppervlakkig inwerken
2. Minstens vijf maanden voor het uitrijden geen restwater meer op het substraat aanbrengen
3. Een grondstofverklaring invullen waarin je aangeeft het substraat correct te hebben verwerkt